Limassol Times

Η ΛΕΜΕΣΟΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Περιδιάβαση σε κτίρια σημεία αναφοράς της Λεμεσού (pics)

Αναμφίβολα υπάρχουν κάποια κτίρια τα οποία έχουν αφήσει τη δική τους σφραγίδα στη Λεμεσό… Που αποτέλεσαν σημείο αναφοράς των κατοίκων της Λεμεσού και όχι μόνο ενώ απεικονίζουν σημαντικές περιόδους της ιστορίας της πόλης. Κάποια από αυτά επιτελούν την αρχική τους λειτουργία, άλλα έχουν σταματήσει να υφίστανται ενώ κάποια από αυτά έχουν αναπαλαιωθεί και στεγάζουν νέα εγχειρήματα.

Δημοτικά Λουτρά Λεμεσού

Τα Δημοτικά Λουτρά στη Λεμεσό αποτελούσαν για χρόνια σημείο αναφοράς της πόλης. Όταν κάποιος ήθελε να προσδιορίσει κάποια επιχείρηση ή κάποια κατοικία στην περιοχή χρησιμοποιούσε το γνωστό σημείο «Δημοτικά Λουτρά». Πάρα πολλοί ήταν και οι επισκέπτες τους κάθε περίοδο του χρόνου.

Σ΄ όλη την παλιά πόλη της Λεμεσού υπήρχαν σκορπισμένα λουτρά για εξυπηρέτηση των δημοτών καθώς τότε δεν υπήρχαν σ’ όλα τα σπίτια μπάνια ή λουτρά για καθαρισμό. Αυτά θα τα συναντούσε κανείς σε αρχοντόσπιτα και μόνο, αφού και το τρεχούμενο νερό στο κάθε νοικοκυριό δεν υπήρχε. Ο Δήμος Λεμεσού, επί δημαρχίας του αείμνηστου Χριστόδουλου Χατζηπαύλου, 1930-1943, επιθυμώντας να συμβάλει με τον τρόπο του στην αναγκαιότητα των δημοτών για λειτουργία δημοσίων λουτρών, αποφάσισε να κτίσει και να λειτουργήσει δημοτικά λουτρά και ως εκ τούτου άρχισε η οικοδόμηση τους το 1933 περίπου.

thumbnail_5-dimotika-loutra-768x473

Tα Δημοτικά Λουτρά κτίστηκαν απέναντι από την είσοδο του Γυμναστικού Συλλόγου τα Ολύμπια (Γ.Σ.Ο), πάνω στην παραλία και περιλάμβαναν δωμάτια, όπου το καθένα είχε τη δική μπανιέρα. Ακόμη λειτουργούσε στο χώρο και μικρό καφενείο-κυλικείο για τις ανάγκες των πελατών των λουτρών. Στο πίσω μέρος των λουτρών υπήρχε μεγάλη αυλή, όπου εκεί μπορούσαν να παίξουν μικροί και μεγάλοι ενώ υπήρχε και μια μικρή αποβάθρα όπου αρκετοί έκαναν τα μακροβούτια τους στη θάλασσα.

thumbnail_loutra

Για μεγάλο χρονικό διάστημα τα λουτρά τα χρησιμοποιούσαν οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΛ σαν αποδυτήρια αλλά και για καθαρισμό μετά την προπόνηση ή τον ποδοσφαιρικό αγώνα στο Γ.Σ.Ο. Με την πάροδο των ετών, η χρήση των Δημοτικών Λουτρών αποδυναμώθηκε και είχαν παραμείνει κυρίως σαν ιαματικά-θεραπευτικά.

Η Παλιά Ηλεκτρική

Η «Ηλεκτρική» ή «Παλιά Ηλεκτρική» στη Λεμεσό ήταν ένα άλλο πολύ γνωστό σημείο αναφοράς κυρίως στους παλιούς Λεμεσιανούς. Η Ηλεκτρική βρισκόταν στην οδό Νικηφόρου Φωκά που είναι παράλληλη στα ανατολικά της οδού Ανεξαρτησίας, περίπου στο κέντρο της και νοτιοδυτικά της Πλατείας Ηρώων.

Στην Κύπρο επί οθωμανικής κατοχής, οι έννοιες «ανάπτυξη» και «πρόοδος» ήταν κυριολεκτικά άγνωστες. Σ’ αυτές τις συνθήκες απαγορευόταν η έξοδος οποιουδήποτε από το σπίτι του όταν άρχιζε να βραδιάζει. Στους δρόμους τα βράδια απλωνόταν μαύρο σκοτάδι καθώς δεν υπήρχε φωτισμός ενώ τα σπίτια φωτίζονταν αμυδρά με κεριά, καντήλια ή λυχνάρια που δούλευαν με λάδι.

Ο πρώτος δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Καρύδης άρχισε σιγά-σιγά το 1879-1880 να εγκαθιστά οδικό φωτισμό. Τοποθετήθηκαν αρχικά 50 φανάρια στους κυριότερους δρόμους της πόλης που επεκτάθηκαν αργότερα με περισσότερα φανάρια σ’ άλλους. Τα φανάρια αυτά στερεώνονταν πάνω στους τοίχους των κτιρίων στο πιο ψηλό δυνατό σημείο τους (2-3 μέτρα) ενώ η συντήρηση και το άναμμα τους γινόταν από υπάλληλο του δήμου. Η διάρκεια της λειτουργίας των φαναριών κρατούσε γύρω στις δώδεκα ώρες περίπου έως ότου ο υπάλληλος επέστρεφε και πάλι το πρωί για να τα σβήσει. Ένα σημείο αναφοράς της πόλης όπου υπήρχαν φανάρια πετρελαίου ήταν η γέφυρα των «Τεσσάρων Φαναριών».

Αργότερα σε κάποιους σημαντικούς χώρους, όπως πλατείες και κτήρια, όπου χρειαζόταν ισχυρότερος φωτισμός, άρχισαν να χρησιμοποιούνται φανάρια πετρελαίου τύπου «λουξ». Η χρήση των φαναριών πετρελαίου και των εξελιγμένου τύπου «λούξ» για τις ανάγκες του οδικού φωτισμού κράτησε μέχρι το 1912. Από την χρονιά αυτή και μετά τα πράγματα ξεκίνησαν να διαφοροποιούνται για τη Λεμεσό καθώς άρχισε να γίνεται χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος αποκλειστικά και μόνο για τον οδικό και κατόπιν για τον οικιακό φωτισμό.

Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Νάπας

Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Νάπας, που είναι ένας σταυροειδής ναός με τρούλο, με αγιογράφηση από τους ζωγράφους Μ. Κουφό και Ο. Γιαβόπουλλο, αποτελεί ένα οικοδόμημα με στοιχεία παραδοσιακής βυζαντινής αρχιτεκτονικής.

agianapa

agianapa-2

Η εκκλησία κτίστηκε περί τα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα, σε αντικατάσταση ενός παλαιότερου ναού του 18ου αιώνα και η περιοχή που πλαισιώνει δεν είναι παρά ένα συνονθύλευμα παλαιών και νέων στοιχείων που καταδεικνύουν την αναπτυξιακή πορεία της Λεμεσού μέσα από το χρόνο.

 Η Παλαιά Δημοτική Αγορά

Η αγορά κατασκευάστηκε αρχικά το 1917, σε μια εποχή που η Λεμεσός αναπτυσσόταν και σταδιακά επεκτεινόταν για να πάρει μέχρι το 1947 τη σημερινή μορφή της. Η αγορά καθώς και τα γύρω παραδοσιακά καταστήματα και εστιατόρια αποτελούσαν το κέντρο των εμπορικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ‘70.

dimotiki-agora_lemesou-768x427

1-3-768x438

Η αναβάθμισή της τα τελευταία χρόνια από το Δήμο Λεμεσού αποσκοπούσε στο να διασφαλιστεί η συνέχιση των σημερινών δραστηριοτήτων της Δημοτικής Αγοράς, στο να διατηρηθούν τα παραδοσιακά επαγγέλματα αλλά και να αρχίσει η παροχή νέων υπηρεσιών, πολιτισμικού και ψυχαγωγικού περιεχομένου.

Παρθεναγωγείο Λεμεσού

Με σημαντικές δωρεές ευεργετών προχώρησαν, στις αρχές του 20ου αιώνα τα έργα οικοδόμησης του Παρθεναγωγείου ενώ τα εγκαίνια του κτηρίου πραγματοποιήθηκαν στις 8 Ιανουαρίου του 1912. Δύο χρόνια αργότερα λειτούργησε και το νηπιαγωγείο που βρισκόταν νοτιότερα του Παρθεναγωγείου, επί της οδού Αθηνών. Η πρώτη διευθύντρια του παρθεναγωγείου ήταν η Πολυξένη Λοϊζιάς.

14087769_10210227143416247_1879897348_o-768x299

Σήμερα στεγάζει το κτήριο Κοινών Χώρων Διδασκαλίας ‘Ανδρέας Θεμιστοκλέους’ του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου, με τον εμπλουτισμό διαφόρων σύγχρονων επεμβάσεων.

Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού

Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού στεγάζεται στο Μέγαρο Πηλαβάκη που αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτήρια της πόλης. Η ανέγερση του κτηρίου άρχισε το 1919 και τα αρχιτεκτονικά του σχέδια είναι επηρεασμένα από το στυλ Ναπολέοντος Γ’ ενώ όταν αγοράστηκε για να στεγάσει την βιβλιοθήκη έγιναν κάποιες άστοχες –όπως χαρακτηρίστηκαν- επεμβάσεις που διαφοροποίησαν την αυθεντικότητα της οικοδομής.

thumbnail_vivliothiki-pilavaki-768x410

Το σημαντικότατο κυπριολογικό της τμήμα, που περιλαμβάνει σπάνιες κυπριακές εκδόσεις, παλιές και συχνά πλήρεις σειρές εφημερίδων και περιοδικών αποτελεί ουσιαστικό πλούτο για τον οποίο πραγματικά ξεχωρίζει τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού. Το Λεμεσιανό περιοδικό “Αβγή” σώζεται σε πλήρη, πρωτότυπη σειρά μόνο στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λεμεσού.

Παλιό Δικαστικό Μέγαρο, Δημαρχείο, Παλιό Ταχυδρομείο: Κτήρια που απεικονίζουν τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της βρετανικής αποικιοκρατίας

Η τελευταία ιστορική φάση της Λεμεσού, απεικονίζεται μέσα από τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της βρετανικής αποικιοκρατίας. Κάποια κτήρια, όπως το παλιό Δικαστικό Μέγαρο, το Ταχυδρομείο, το Δημαρχείο και άλλα κυβερνητικά γραφεία είχαν κτιστεί όταν γνώρισε την ανάπτυξή της η Διοικητική Περιφέρεια Λεμεσού και όλα αυτά τα ιστορικά οικοδομήματα περιλαμβάνονται στον κατάλογο διατηρητέων κτηρίων.

Το Δημαρχείο Λεμεσού κτίστηκε με σχέδια του Γερμανού αρχιτέκτονα Βενιαμίν Γκύνσμπουργκ και μέσα στα δίσεκτα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποπερατώθηκαν οι εργασίες ανέγερσης του. Το 1911 η Βρετανική διοίκηση έκτισε δικαστήρια στην Λεμεσό. Αρχιτέκτονας, του αποικιακού ρυθμού κτιρίου ήταν ο Άγγλος μηχανικός W. Williams. Ο τοπικός τύπος αντιμετώπισε αρνητικά την αρχιτεκτονική μορφολογία της οικοδομής, θεωρώντας την ξένη, με τα δεδομένα του νησιού. Σήμερα το κτήριο έχει αναπαλαιωθεί και στεγάζει τη βιβλιοθήκη «Βασιλής Μιχαηλίδης» του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου.

thumbnail_vivliothiki-tepak-palia-dikastiria-1-768x273

Ένα από τα σημαντικότερα κτήρια του τέλους του 19ου αιώνα στη Λεμεσό είναι η διώροφη οικία Γ.Θ. Ρωσσίδη, η οποία χτίστηκε σε νεοαναγεννησιακό ρυθμό από τον πρωτομάστορα εργολάβο Κ. Τραχανά. Το 1911 αγοράστηκε από τη Βρετανική διοίκηση για να στεγάσει το διοικητήριο και αργότερα τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Σήμερα το κτήριο στεγάζει τις πρυτανικές αρχές του ΤΕΠΑΚ.

thumbnail_prytania-tepak-palio-tachydromio

Με πληροφορίες από το βιβλίο του συγγραφέα, Αδάμου Κόμπου «Σημεία Αναφοράς της Λεμεσού» και από την ιστοσελίδα του Δήμου Λεμεσού.

Πηγη: Cyprus Times

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

To Top